هنگامی که سازه فولادی نیز آسیب می بیند، باید سریعا مشکل را پیدا و حل کنیم، عوامل اصلی آسیب سازه فولادی عبارتند از:
1) ظرفیت باربری سازه به دلیل تغییرات بار، سرویس دهی دیرهنگام و تغییر در هنجارها و مقررات ناکافی است.
2) قطعات به دلیل حوادث مختلف ناشی از تغییر شکل، اعوجاج، ناتوانی، فرورفتگی و غیره، که منجر به ضعیف شدن بخش جزء، تاب برداشتن میله، ترک اتصال و غیره می شود.
3) تغییر شکل، ترک خوردگی و تاب برداشتن اجزا یا اتصالات در اثر اختلاف دما.
4) خوردگی ناشی از فرسایش مواد شیمیایی و خوردگی الکتروشیمیایی که منجر به ضعیف شدن سطح مقطع اعضای سازه های فولادی می شود.
5) سایر موارد شامل اشتباهات در طراحی، تولید و ساخت و استفاده و بهره برداری غیرقانونی در طول مدت خدمت می باشد.
سه اقدام فنی اصلی برای تقویت سازه های فولادی وجود دارد:
1) روش تقویت بخش: به صورت موضعی یا در امتداد کامل عضو با آرماتور فولادی، به یک کل متصل می شود تا نیروی مشترک ایجاد کند.
2) نمودار محاسباتی را تغییر دهید: تکیه گاه های اضافی اضافه کنید، توزیع بار را تنظیم کنید، سطح نیروی داخلی را کاهش دهید و جابجایی نیرو از تکیه گاه های سازه ای استاتیکی نامشخص برای کاهش اوج تنش.
3) روش کابل پیش تنیده: استفاده از کابل با مقاومت بالا برای تقویت پیوندهای ضعیف سازه یا بهبود ظرفیت باربری کلی، سختی و پایداری سازه.
